Malpera Fermî ya Şehîdan

PKK İnternet Sitesi

PAJK İnternet Sitesi

Gerilla TV

YJASTAR Sitesi

 

goristan sehidanDîsa Agir dibare ji ezmanan

Ewrên bêdem konê xwe vedidin.

Û dîsa teyrên penaber berê xwe didin warê dûr.

Diweşin pelê daran û tovên nû dikevin

Ser axa Kawa yê Hesinkar û warê xwedevandan

Dîsa dikele Kela Dimdimê

Dîsa dikelê Birca Belek

Dîsa tovê şehîdan diweşin li ser axa kul û kîn

Bi hezaran sal in dibine şahid

Ev teht û lat, ev kendal û zinar

Ev deşt û çiya, çem û newal dibine şahid…

Çawa xwîn herikiye wek barana baharê

Çi qehremanî hatine nivîsandin.

Bi pelê zer û sor… vaye Harûna!...

Vaye çelengên kurdan

Vaye berxwedana keç û xortan

Dîsa hûn bûne şahid ey deşt û çiya

Şerê şeran bi çeqel û roviyan re.

Hûn îro bûne şahid rêwiyên şad

Çavên agir û pêt re

Hûn bibin şahid…

Gurzê Ristemê Zal

Ketiyê destê Cuma yê lehenk

Ne melkemot dibîne û nemir in

Her cara ku dihejê gurzê Ristem

Dibe rêz laşê dijmin û mîna çemekî

Di nava dijmin de diherike tirs û mirin

Di wan awirên mîna xençerekî tûj

Û wek çavê teyrêbaz diqetîne sinya xwînmijan

Ey dîrok! Vaye tu dibîne

Wek Şehrazan wek Besêyan

Dîsa jinên qehreman şîn dibin

Û dibine kelemên reş di nav dilê dagirkeran de

Evîna Ekîn veşartiye di nava bircên Amedê de

Hestên wê weke çemê Dîcle diherike

Û di Amedê re derbas dibe

Heya Şat ûl Arabê digihîjê Firatê

Û dibe behr digere li nava cîhanê

Lê mixabin nizane ku ev çem

Bûye mêhvanê Harûna…

Dilê heval Dûnya îro birîne

Ne ku birîna lewaztî û belegaziyê ye

Birîna Edûlê ye

Ku evîna xwe şad nebûye

Şad nebûye, têra xwe çiyayê Kurdistanê

Di nav heriya sor de veşartiye

Û dizane ku wê her bahar

Dermanê vê birînê şîn bibin

Bi navê tolhildanê…

Awazên heval Newal digihişt

Heya siltanê ker û lal.

Û diqelişand dilê dijminê bêmirad.

Ketiye nava payîzek bêwext û qîr dike.

“Ez bernadim ax û hevalên xwe

Heya dilopa xwînê heye di laşê min de.”

Û rûyê wê şad û kêyfxweş dibe

Ji ber ku li ezmanan dinêre ew çavên reş û belek

Û sitêrka xwe dibîne di nava kerwanekî ne serî heye ne binî.

Ey deşt û çiya! Erd û ezman!

Bibînin û dîsa bibin şahid

Şûrê Eliyêşêr Zûlfîkar e

Ketiye destê heval Çirav

Çekên cengê li xwe girêdide

Û Zûlfîkar dihejînê

Di vê roja sor û reş de.

Şûr badabû wek carên cara

Û xwîna sor û dirêje.

Bi dengên tivink û çekan baran dibare

Li ser sînga Çiravê şûrdar û çekdar de…

Ey mirovno! Carek din bibînin çawa şer dikin dînemêrên kurd

Mîna Derwêşê Evdî bû

Aşîkar bû…

Çavên wî bi şer sor bibûn.

Ji bilî xwîna dijmin pê ve ti der ne didît.

Li hember zirav û mêraniya wî

Ezraîl jî şaş mabû…

Mordem û Karwan bû

Mîna du pilingan

Hêvî û dildariya wan dadigirt dil û kezeb

Erd û ezman

Dihejandin deşt û çiya

Wextê ev herdû can

Ketin li ser axa sar,

Kok û demarên xwe berdan

Dibin heft tebeqên mîtanî û medya!

Belê di nava Harûna de bûne yek çeper

Û mil dane ber hev kurdên ciwanper

Wek bav û kala gotî:

“Gelek li ber xwe dan

Heya birca kelê bi xwîna xwe av dan.”

Û heşt siwarî ketin nav karwanên nemiran

Bûne ronahî di şevên reş û tarî de

Bûne volqan û teqiyan

Pêt û agirên wan belav bû li ser Mezopotamya

Qîrekî bide dayê!

Li ser wan bedenên sar û dilên weke agir bêje;

“Namirin keç û xortên min

Ew hertim şîn dibin nava axa min.

Dibe ku pel biweşin

Dibe ku payîz were

Lê tu car hişk navê dara min”

Keserekî di hinavan de bikişêne

Û dîsa qîr bike!...

“Mirin nîn e li ser axa min a bibereket

Her tovekî şîn dike bi sedan

Li ser her tovekî ez av didim

Rondikê çavan û wan mezin dikim.

Bi rengê sor û zer

Û bi hestê tolhildan û Kurdistanê.”

 

Kendal Cîzre BOTAN